म अहिले घरमा छु। लगभग दुई दिनको रेल यात्रा गरेर आइपुगयो। चंदिगढ़ बाट २६ मई राति ११:०० वजे हिनेको म विहान १:०० आम्वाला केंट रेल्वे स्टेशन पुगियो। हाम्रो रेल विहानको ५:१५ वजे भएपनि रेल एक घण्टा ढिला आयो। निन्द्र्ले थकित भएकोले रेल भीत्र पस्न साथ सुतिहालेउ। रेलको यात्रा आरामदयाक नै हुन्छ। रेल आफ्नो गतिमा चल्छ, आफुलाई भित्र आराम हुने। स्टेशन-स्टेशनमा रोक्छ, यसो बाहिरको रमिता हेरो अनि आनन्द लियो। म चढेको रेल आम्वाला, मोरोदावाद, गोरखपुर, हजिपुर हुदै कटिहार आइपुयो। इण्डियाको रेल यात्रा गर्दाको नरमाइलो पक्क्ष भनेको "कहिले ढुक्क हुन सकिएन" यसको मतलब कतै आफ्नो सामान हराउने हो कि भन्ने कुराले यात्रा भर सताई रहन्छ। म दिनको २:३० बजे कटिहार आइपुगे। जब कटिहार नजिक आइपुग्न लग्यो मलाई झन्-झन् तनाब हुन लग्यो किनभने हामीलाई जोगवनी पुग्नु पर्ने हो जुन कटिहार बाट १०९ कि.मि. टाडा छ। कटिहार बाट जोगवनीको लागि टाईम-टाईममा पेसेन्जर रेल जान्छ। यदि हामी दिनको २:५५ भन्दा अलिकति पनि ढिला भएको भए हामीलाई जोगवनी पुग्नु गारो हुनेथियो। धन्न समयमै पुगियो, ठाक्य रेल भेटियो ढुक्क भयो। तिन घण्टाको यात्रा पछि ...